Negocjacje dotyczące reguły jego uskutecznienia były natomiast długie a zawiłe. Spierano się między innymi o to, kto będzie uprawniony do głosowania. Dopiero pod koniec 2009 roku parlament w Chartumie uformował prawne warunki do owego referendum, jakie przeprowadzono w styczniu owego roku. Rozbili stronnicy niepodległości południa Sudanu. Wotum to nie doniosło akinezji zaś pokoju. Władze w Dżubie od miesięcy zmagają się z immanentnymi rewolucjami, między innymi generała George’oraz Athora, jaki zbuntował się po tym, jak w kwietniu 2010 roku przegrał wybory na gubernatora sutego w złoża ropy naftowej wschodniego stanu w Dżonkali. Terror na pograniczu z Ugandą gardłuje Armia Boskiego Buntu. Południowosudańscy politycy nie maskują podejrzeń, że za wieloma zamieszkami sterczy nordowy sąsiad, wykorzystujący mozaikę etniczną południa, gdzie banalnie skłócić ze sobą sąsiadujące plemiona. O działaniach “presyj peryferyjnych” głosił przed referendum Salva Kiir. Poza elementami wewnętrznymi istnieje coraz inny rzetelny powód stronienia przez południe zbrojnej konfrontacji z północą. Nieminiony blitzkrieg w Abyei zademonstrował, że armia południowosudańska nie ma możliwości w umownej walki z wojskami Al-Baszira. Brakuje jej trudnego uzbrojenia – czołgów zaś artylerii. Pozycjonowanie stron północ dominuje także w powietrzu, co zatwierdziły bezkarne naloty w maju na Abyei. Pozycjonowanie wyznacza się, iż Chartum ma od ponad 40 do 80 aeroplanów bojowych a kilkadziesiąt uzbrojonych śmigłowców. W ciosie paroksyzmu sporu południowcy musieliby szybko przejść do postępowań partyzanckich. Salva Kiir możliwie mierzy sytuację a nie potrzebuje walki z północą. Filia AP zacytowała słowa eksponent USA przy ONZ Susan Rice, jaka wyraziła prześladujże, iż dla osobistych korzyści politycznych władze w Chartumie zdecydowały poprzez niezdefiniowany czas okupować Abyei. Wskazuje na owe wypowiedź Al-Baszira dla Reutersa: “Abyei jest ziemią północnosudańską. Nie odwołamy się stamtąd”. Zakablował on samą nakaz o rozwiązaniu stowarzyszonej administracji, na której czele stał południowiec Deng Arop Kuol z gminu Dinka Ngok.